Theo Angelopoulos (1935-2012)


Herkes gibi çok üzgün ve olayın trajikliğinin şoku içerisindeyiz.

“Ben bir sinemacı olarak, geçmişin kendi kişisel geçmişim olarak şimdiki zamana sürüklendiğine inanıyorum. Filmin sonundaki ağaç aslında Voyage to Cythera‘daki ağaç, kendi sinemasal peyzajıma bir referans bu. Bu film boyunca, iki çocuk farklı bir manzaraya ulaşmak için sinemasal bir peyzajın içinden geçip, bence, sonunda onlara yeniden umut vaadedecek bir yere ulaşırlar. Dünyanın sinema tarafından kurtarılabileceğine inanmak isterim. Sinema benim dünyam ve bütün yolculuklarımın amacı olan şeydi. Her zaman beni büyüleyen küçük bilinmeyen ütopyaların peşindeyim ve filmlerimle başladığım yolculukların da bununla ilgili olduğuna inanmak için elimden geleni yapıyorum.”  (Theo Angelopolous: Interviews, haz. Dan Fainaru, University Press of Mississippi, s. 64)

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=lWtZS3Rh-Tc[/youtube]

1 comment

Add yours
  1. Murat Aşkın

    Seni hiç ölmeyecekmişsin gibi hissettim hep! Hangi Tanrı’nın gücü yetti sana ? :(

+ Leave a Comment