Öylesine acayip bir adam: José González / !f 2011


Hakkındaki belgeseli en iyi yine Gonzalez anlatmış: “Belgeselin bir sersemliği var, Jim Jarmusch tarzı bir sersemlik. Güzel bir sersemlik.” Hakikaten alıştığımız türde müzik filmlerinden değil pek Jose Gonzales’in Olağanüstü Sıradan Yaşamı. Yılın, adını en iyi karşılayan filmi olmalı. Gündelik hayatında gözetleniyor gibi. Evine ve stüdyosuna yerleştirilmiş kameralar, gitara dokunan tırnaklarını özenle törpülemesinden, müzik yaratımına, yavaş ürettiği için serzenişlerine, ilham kaynaklarına herşeyi gözetliyor.

Video günlükleri, animasyon çocukluk günleri, konserler, gazetecilerle sohbetler, babayla buluşma gibi bütün tekil ve çoğul sahnelerin odağında hep yalnızlık var. O müziğin nasıl öyle çıktığını çok iyi anlıyoruz. Tutkularından çok ilgilerinden aldığı ilhamla müzik yapan acayip bir adam izliyoruz öte yandan. ‘In our nature’ albümü mesela, evrene, güneş ışınlarının gizemine, gök bilimine ilgilsinin iç dünyasındaki uzun hazmı sonrasında çıkıyor gibi. Kozmik bir yerden bakıyor hayata sanki. Müzikleri gibi sakin ve arayış dolu, olağanüstü sıradanlıkta olağanüstü bir adam. Albümden de öyle bir parça.. How Low..

+ There are no comments

Add yours