L.A. Zombie


Bruce Labruce !f’in en bir sevdigi, hic vazgecemedigi yonetmenlerden. L.A. Zombie‘yi ilk duydugumuzda, tamam, 2011 programi icin bir film garanti diye dusunulmustu galiba. Filmle ilgili henuz net’e dusmemis cok iyi bir mulakata rastladim ve bazi kisimlarini bu geceki gosterime gitmeye hazirlanan !f seyircileriyle paylasayim dedim. Roportaji Kanadali sinema dergisi Cinema Scope icin yapan Locarno Film Festivali baskani Olivier Père. Labruce, gercekten hayli ilginc seylerden bahsediyor. Filmin belgeselle, evsizlerlerle olan iliskisi, sonra bas karakteri Francois Sagat olarak secmesinin arkasinda yatan nedenler, ve tabii ki sinematografik referanslari soylesi sirasinda one cikan konular. Korku sinemasindaki evsizleri estetize etme geleneginden baslayip (Street Trash (1987), Prince of Darkness (1987), They Live (1988) ama en cok Bava’nin Planet of the Vampires‘i bu filmin atmosferine etkide bulunmus), bu filmi neden ‘gonzo pornosu’ olarak gorduguyle sonlanan cok detayli bir soylesi.

L.A Zombie’nin arkasindaki fikrin Los Angeles’daki evsizler hakkinda sosyal gozlemlerinizden kaynaklandigi dogru mu?

(…)L.A.’deki evsizlik beni her zaman buyulemistir: [sokaklarda] kasli, calisilmis bedenleri, gomleklerinin ustu acik, gogusleri yag ile bulamac olmus bazi adamlara rastliyordum. Bir yandan bunlarin, Hollywood’un hayal makinesinda cignelip atilmis, dibe vurmus aktorler olup olmadigini merak ediyordum. 14 yil sonra, L.A. Zombie‘yi yapmaya karar verdigimde, aklimda boyle bir karakter vardi. Francois Sagat’yi oynatmak istedim cunku, bedeni bilindik evsiz resmine tamamen zitti, ama L.A hakkindaki gozlemlerime de uyuyordu, ve harika bir metafordu.

Pornografinin etkisi hem gorsel hem de hikayeyle ilgili filmde -konusabilecegimiz bir hikaye ya da cok fazla diyalog mevcut degil. Bu acidan, L.A. Zombie’yi, fiziksel performansin on planda oldugu, tekrarin ve abartmanin temel prensiplerini olusturdugu gonzo porno’suyla baglantili ilk sanat filmi olarak degerlendirebilir miyiz?

L.A. Zombie gercekten terim her ne kadar yoruma acik olsa da “gonzo porno”su olarak gorulebilir. Seyirci icin ‘dayaniklilik testi’ olmasi ve asiriligi itibariyle gonzo, evet. Her zaman korku ve pornonun benzer hikaye anlatma konvesiyonlarindan geldigini iddia etmisimdir. Her ikisinin de senaryolari, bir karakterin oldurulmesi ya da becerilmesi uzerine kurulmustur, ve genelde fallik, bir yere sokulmasi gereken bir nesnenin (bicak, penis), beden sivilarini (kan, sperm) orgazmik olarak disari cikmasiyla sonuclanmasi uzerine kurulmustur. (…) Bence korku ve porno gayet rahat bicimde birbirinin yerine gecebilir, ve bu baglantinin bugune kadar fazlaca bulusturulmamis olmasi acikcasi sasirtici. Ikisi de, bu baglamda, oldukca ‘gonzo’lar.

Neden Francois Sagat’yi sectiniz?

Francois Sagat, baslangicta, L.A. Zombie icin en onemli ilham kaynaklarindan birisiydi. Ilk olarak, bazi youtube videolarina rastlamis ve onunla calismak istedigime karar vermistim. Bunlardan birisinde, acik acik ve oldukca samimi bir bicimde kendisine steroid enjekte ediyordu. Bir digerinde, Cadilar Bayrami icin vampir disleri giyinmis ve kamera onunde poz veriyordu. Videolari, personasinin farkinda oldugunu ve bunu cok akilli bicimde kullandiginin kanitlariydi. Bir onceki filmim Otto‘yla zaten coktan bir zombi istismar porno filmi yapmayi kafama koymustum, ama o proje sonradan daha ziyadesiyle bagimsiz bir sanat filmine donusmustu. Hala butunuyle zombi pornosu olabilecek bir film yapma dusuncem vardi ve bas karakter icin Francois en uygun adaydi. Cok taninmis ve coktan simgelesmisti, dolayisiyla cok iyi bir anti-korku kahramani olacagini dusunmustum.

L.A. Zombie‘de hem tavizsiz siddet hem de siir var: sok edici, sinir bozucu ama cok guzel ve melankolik ayni zamanda. Bu ‘gorus’ nereden geliyor? Lautremont, Baudelaire, ya da kendi hayalgucunuz mu sadece?

Olumu ve nekrofiliyi romantize etme, estetik urunun bir parcasi yapma hem Baudelaire’in ve Poe’nun sok edici seyler yazdigi 19. yuzyilin ortalarina kadar goturulebilir. Ya da mezar otesi asklarla ilgili gotik hikayeler ve erotik nekromanslar.. Bu yuzden, boyle bir gelenegi dusunerek yola ciktigim soylenebilir, ama tabi surrealistler, her zaman oldukca sok edici ve cinsel olarak provakatif imgeler kullanmis olan erken donem Bunuel filmeri de var tabii. Ayrica, cilgin ozel-efekt buyucusu bircok dusuk butceli gore ve splatter filminde calismis olan Joe Castro’yla calismamin da bu goruntulerin ortaya cikmasinda buyuk onemi var (…)

+ There are no comments

Add yours