Kafesteki kuşun neden şarkı söylediğini biliyoruz


Maya Angelou

Maya Angelou

Mandela’nın vedasının ardından “Hiçbir güneş kendi gün batımından uzun süre parlamaz, ancak hep güneş yeniden doğar ve şafak gerçekleşir” demiş, bize de güneşe bakmamızı öğütlemişti.
Siyah bir kadın olarak delice rahatsız ettiği beyaz ve erkek dünyada sözü ve zekasıyla umudumuzu yeşerten, fütursuz ve korkusuz diliyle korkusuzluğu öğütleyen bu kadını özleyeceğiz.
Ve aşağıdaki cümlelere dönüyoruz: Onun imrenilesi cesaretini ve elbette, Gezi’yi hatırlattığı için…

And Still I Rise / Yine de Ayaklanırım

Kelimelerinle beni vurabilirsin,
Gözlerinle kesebilirsin,
Nefretinle öldürebilirsin
Ama yine, hava gibi, ayaklanırım.

Seksiliğim seni öfkelendiriyor mu?
Kalçalarımın birleştiği yerde
Pırlanta varmış gibi dans etmem
Seni şaşırtıyor mu?

Tarihin utanç kulübelerinden
Ayaklanırım
Acıyla demlenmiş geçmişten ileriye
Ayaklanırım
Siyah bir okyanusum, dalgalı ve geniş,
Gel-gitlerde şişen ve büyüyen
Korku ve dehşet gecelerini geride bırakarak
Ayaklanırım
Pırıl pırıl bir gün doğumuna
Ayaklanırım
Atalarımın getirdiği hediyeleri taşıyarak
Kölenin rüyası ve umuduyum

Ayaklanırım
Ayaklanırım
Ayaklanırım

Maya Angelou

Şiirin tamamını Maya’nın sesinden dinlemek isteyenlere de…

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=JqOqo50LSZ0[/youtube]

 

Categories

3 Comments

Add yours

+ Leave a Comment