!f Gaste konuştu: Bahman Ghobadi


!f gaste # 11
bahmanBizim, Sarhoş Atlar Zamanı gibi Kürt filmleriyle tanıdığımız İranlı yönetmen Ghobadi, Cannes’da özel ödül alan Kimsenin İran Kedilerinden Haberi Yok filmiyle, bu kez İranın yeraltı müzik dünyasına bakıyor. Sürekli sınırda yaşamayı iyi bilen bir kürt olarak, yeni coğrafyalarda yeni kimliklerin tartışılacağı bugünkü !f²:İstanbul’dan Canlı panelinde de konuşacak.

‘İran’da bile kürtçe film yapabiliyorum. Türkiye’de bunca özgürlük varken yapılamıyor. Şaşırıyorum.’

Filmin çekim koşullarını anlatır mısınız?
İranda film yapmak, hele izinsiz ise tehlike demektir. Bir de müzisyenlerle yapınca, o da yasak olduğu için her an yakalanma ihtimali vardı. Sürekli kaçıyorduk. Hiçbir sekansı deneyerek çekemedik. Sürekli yer değiştirdik. Bir kere yakalandık ama film benim değil, bir arakadaşın dedik. Bir kaç film hediye edip kurtulduk.

Filmin gösteriminden sonra başınız derde girdi mi?
Ana karakterler filmdeki gibi zaten İran’dan gidecekti. Gittiler. Ben de çıktım. Dönersem ya pasaportumu alırlar, ya da hapse düşerim.

Filmin ne kadarı kurmaca?
Yüzde 95i gerçek. Mekanlar ve müzisyenler gerçek.

İran’da kaç İran Kedisi var? Gelecekleri ne olacak?
3000’e yakın. Filmi İran halkına hediye ettim. Şu anda herkes izliyor ve bütün o müzisyenleri tanıyor. 31 yıldır yeraltında devam eden bir sanat akımı var ve sürekli gelişiyor. Bu ölmez. Onlar mücadele ediyor. Bu eserlerin hepsi evlerde arşivlenmiş bir şekilde duruyor. İran’da tüm sanatların yüzde 95’i yeraltı sanatıdır.

Şimdiye kadar hep kürt filmleri yaptınız…
Bir önceki filmimi yaptığımda devlet tarafndan bölücülükle suçlandım. Ama yaptığımın bölücülükle alakası yoktu. Hep İranlı kürtlerin itirazını ve ikinci sınıf vatandaş olma durumunu anlatmaya çalıştım. Bazı arkadaşlarım da, o dönemde bu devlet propogandasına inanmıştı. Öte yandan, yapılan tüm filmlerden farklı bir şey anlatan bir film yapmak istiyordum. Bu filmde gördüğünüz görüntüler, o stres dolu gerçek Tahran’a çok daha yakındır.

Filmlerinizde hep sınır mı geçmeye çalışıyorsunuz?
Biz kürtler hep darbelere yakalandık ve sınırda olduğumuz için hep daha az önemsendik. İran, Arap, Türk olsun gereken önemi göstermediler. Biz saygılı dostluk istiyoruz. Ülke kurmak peşinde değiliz. Fars ve kürt, Türk ve Kürt seviyelerinden kurtulmak, aynı seviyede olmak istiyoruz. O yüzden her filmimde sınırlar, ihtilaflar, zıtlaşmalar var.

Açılım?
Çok az ve tam da ne olduğu belli değil. Her dört, beş kişiden birinin kürt olduğu bir ülkede dostluk olması gerekir, yoksa ülke gelişemez. İran’daki diktatörlük azınlıkları önemsemediği için, İran sürekli geri gidiyor. Ama buna rağmen, ben orada kürtçe film yapabiliyorum. Türkiye’de bunca özgürlük varken yapılamıyor. Şaşırıyorum.

gaste tam sayfa; read in english

+ There are no comments

Add yours