Bazı yırtıklar işe yarar.


board_meeting1Bazı şeyleri okuduğumda o fikir çıktığı anda orada olasım geliyor. Der Spiegel’in iu gay porno arşivi haberi yayın kurullarında konuşulurken mesela, orada olmuş olmak istiyorum. Köşede.

Şunu demek istiyorum: Çoğumuz gay arkadaşlarımızın askerden muaf olmak için rapor verdiğini bu raporların yanında bir de fotoğraf istediklerini duymuştur, di mi? Hatta uzun uzun konuşmuşuzdur evlerimizde, utanmışızdır, sıkılmışızdır. Ne yapıyorlar acaba o fotoğrafları sonra, demişsizdir. Hatta, yakın zamanda Lambda bu konuda film gösterimi ve tartışma düzenledi, ‘Çürüğüm, Askerim, Reddediyorum’ dedi, işin iç yüzünü yakınen bilen arkadaşlar tartıştılar. Hazır ola geçmeyi yıllardır hala her tür baskıya rağmen kabul etmeyen vicdani retçi Mehmet Tarhan moderatörlüğünde.

Bunları biliyoruz. Dolayısıyla bugüne kadar LGBT bireylere karşı Türk ordusunun ciddi insan hakları ihlallerinde bulunduğu haberi bize yabancı değil. Der Spiegel’in haber yapması da şaşırtıcı değil.

silahli-askerPeki bu haber ”Dünyanın en büyük gay porno arşivi Türk ordusunda’ diye çıkınça insan bir kahkaha patlatmıyor mu ister istemez? Der Spiegel dergisinin herkeslerin karşısında hazır ol’da durması beklenen bir kuruma gay porno dükkanı muamelesi yapması bir tek beni mi çok güldürüyor? Doğuştan asker amcaların bu haberi okuduklarında yüzlerinin alacağı ifadeyi düşünüp de yalnızca ciddi ciddi baş sallamak mümkün mü?

Yok, olay komik değil, çok iyi biliyorum. Ama ortamda böyle hiç komik olmayan şeylere komik bir başlık atıldığında çok hoşuma gidiyor bazen. Yırtık atıyor ortama. ‘Cık cık!’ deyip kafayı öbür yana çevirmek mümkün olmuyor. Militarizmin altında yatan, gizli gizli akan herşey bir film şeridi gibi geçiveriyor insanın gözlerin önünden, kontrolsüz.

‘Düşünsene abi, şimdi bir oda var, alemlerin en straight olması beklenen kurumunda… ‘ diye başlayan bir sürü muhabbetin ruhlara iyi geldiği, geleceği kanaatindeyim.

+ There are no comments

Add yours